[Masters of Barbel menu]
 
 
Artikel: Rinko Oosterveen
Tekst & foto's: Rik Lemmens
Datum bericht: 06-03-11

Voorbeeld(en): voor mij zijn dat mensen die net als ik vooral genieten van het vissen en alles eromheen. Die oog hebben voor de natuur en deze respecteren. Mensen die graag hun visje vangen, maar net zo van andermans vangsten kunnen genieten. Voor wie iedere vis telt, barbeel of niet. Iedere vis verdient het namelijk om met respect behandelt te worden!!! Mensen die graag hun kennis willen delen en ook luisteren naar een ander, met als doel om er samen beter van te worden. Voor wie vissen een hobby is, soms een way of life, maar die ook heel goed beseffen dat er meer is dan alleen maar vissen. Twee absolute toppers zijn in mijn ogen Leon Haenen en Yvo Bindels. En aangezien mijn vissende vrienden- en kennissenkring steeds groter wordt komen daar in de toekomst vast en zeker nog een aantal namen bij. (Tipje van de sluier: hééél toevallig zijn deze ook nog eens terug te vinden in deze MoB-rubriek! ;-)
Naam: Rik Lemmens



Woonplaats: Gulpen




Vis gericht op barbeel sinds: medio 2007

Als geboren karpervissen heb ik in het verleden tal van wateren bevist in zowel in Nederland, België en Frankrijk. Vooral de grote reservoirs in Frankrijk waren een absolute uitdaging, waar succes en teleurstelling heel dicht bij elkaar lagen. Toch lag voor mij de echte uitdaging op de rivier. Ik ving mijn eerste barbeel dan ook als bijvangst tijdens een nachtelijke karpersessie op de grensmaas. Het was meteen een mooie en vooral sterke vis van een centimeter of zeventig. Ondanks het grove materiaal bestaande uit een 2¾ ponds karperstok en grote zeemolen, bood deze bronzen torpedo bijzonder veel strijd. Terwijl andere karpervissers stopten met voeren totdat de school barbelen verder was getrokken, trok ik de stoute schoenen aan en voerde na een barbeelaanbeet juist flink wat bij in de hoop de barbelen nog een tijdje op de stek te kunnen vasthouden en nog enkele exemplaren op de onthaakmat te mogen verwelkomen. Gedurende de winter van 2007-2008 volgde de ommekeer en werd de bijvangst definitief tot target verheven.
Meeste barbelen in 1 sessie: 9 stuks tussen de 63 en 72 centimeter tijdens een korte hoogwater-avondsessie op de grensmaas. Daarnaast leverde die sessie ook nog eens een prachtige schubkarper en enkele bakken van brasems op. Feit is dat de grensmaas absoluut geen rivier is waar je grote aantallen barbelen in een sessie kunt vangen, maar daar staat wel tegenover dat je gemiddeld wel groter en zwaarder vangt. En dat geldt niet alleen voor barbeel, maar ook bakken van brasems, blankvoorns en windes behoren steevast tot de mogelijkheden.
Ik werk op amper vijf minuten rijden van mijn favoriete rivier, de grensmaas. Dat biedt mij de mogelijkheid om regelmatig korte avondsessies na het werk te vissen op momenten dat de omstandigheden voor mijn gevoel goed zijn. Ook mijn middagpauzes breng ik veelal aan de waterkant door. Bij laagwater kun je perfect de bodemstructuur zien en eventuele obstakels in kaart brengen, zodat je bij hoogwater precies weet waar het aasje geplaatst dient te worden. Ik heb namelijk niet de tijd om meerdere dagen per week vele uren te vissen. Tijdens die korte, goed uitgekiende avondsessies ben ik vaak genoeg met de neus in de boter gevallen. Een goede voorbereiding is in dit geval veel meer dan het halve werk!
Favoriete maanden/tijden: gezien de resultaten van de afgelopen jaren zijn maart/april en september/oktober altijd dik in orde! Maar alles valt en staat bij de juiste omstandigheden. Ik heb het al meerdere keren geschreven, maar de absolute top op de grensmaas is en blijft hoogwater! Dat is het moment dat niet alleen de barbelen, maar ook alle andere vissen helemaal los gaan! Natuurlijk zijn de morgens en avonden veruit favoriet. En tijdens mijn nachtelijke sessies ving ik meestal van de vroege avond tot pakweg 2 uur in de nacht, om vervolgens vanaf een uur of vier in de vroege morgen pas weer de volgende aanbeet te krijgen. ‘s Nachts tussen 2 en 4 heb ik op één enkele sessie na, nooit een aanbeet gehad!

Mijn grootste barbeel: tot nu toe nog steeds 74 centimeter. Als kanttekening moet ik wel vermelden dat ik de gevangen barbelen tijdens het karpervissen nooit heb gemeten, maar dat er in die tijd enkele hele zware, massief gebouwde exemplaren tussenzaten. Vanwege het zware voorvoeren en het gebruik van een dubbele 20 mm. boilie als haakaas werd er natuurlijk behoorlijk selectief gevist.

Voer, (haak)aas en strategie: Hoe, waar en waarmee ik vis hangt af van de situatie ter plekke. Voor mij gelden er echter wel enkele regels voor met name de zinkvisserij. Bij laag en helder water vis ik steevast met klein (haak)aas en probeer ik mijn montage zo goed mogelijk te camoufleren. Een absolute killer in mijn ogen zijn dan hennep en maden/casters die ik middels een gesloten voerkorf aanbied. Tijdens hoogwater verandert de zaak aanzienlijk en wordt grof geschut ingezet. Ondanks het experimenteren met verschillende aassoorten blijft de good old lunchworst dan mijn absolute favoriet. Al vis ik voornamelijk sinds onze Engelandtrip ook steeds meer met een combinatie van lunchworst en pellets. Iets waar ik wel het volste vertrouwen in heb, is het gebruik van de monkey-mix met dank aan Frenske Vogels.
Al zal ik daar steevast enkele stukjes lunchworst aan toevoegen. Kwestie van vertrouwen.

De meeste barbeelvissers zijn afkomstig uit de witviswereld, terwijl ik de overstap heb gemaakt vanuit de karpervisserij. Daardoor heb ik vaak een andere kijk op bepaalde zaken en dat bracht met name op de moeilijke dagen toch nog vis op de mat. Qua visserij met de dobber, het trotten, zit ik nog in een absolute leerfase. Dit is mijns inziens wel de allermooiste vorm van (barbeel)vissen. En zodra de heersende omstandigheden het toelaten om met een centrepin te vissen, dan is dat de klapper op de vuurpijl.

Dubbelklik om deze tekst te bewerken
Mijn mooiste barbeelervaring: vrijwel iedere sessie is er wel een moment dat me bijblijft, gebeurt er iets memorabels. Dat is dan ook meteen het mooiste aan het vissen op de grensmaas, welke vol van verrassingen is. Ook de visserij in de Ardennen heeft overigens iets magisch. En niet te vergeten onze trip naar de Severn vorig jaar. Ik kan dan ook moeilijk een keuze maken welke ervaring me het meest is bijgebleven. Daarnaast vind ik het gewoon belangrijk dat er ook veel gelachen wordt en dat is met de groep barbel cracks waar ik nu mee vis en heb gevist absoluut aan de orde!
Tips: doe vooral je eigen ding en luister naar je gevoel, maar sta daarnaast ook open voor andermans tips en ideeën. Je wordt er uiteindelijk samen alleen maar beter van!

Rik Lemmens.

Bij deze laatste tip van Rik sluit ik mij graag aan en dat is ook de achter liggende gedachte van deze rubriek 'Masters of Barbel' elke 'master' heeft zijn eigen manier van vissen op barbeel, maar één ding hebben ze met elkaar gemeen, ze weten elk op hun eigen wijze prachtige Barbelen te vangen.

dus doe er je voordeel mee!

Rinko Oosterveen.