www.barbeel.com

Double click to edit

Menu Barbeel rivieren

Double click to edit

Double click to edit

In de eerste week van mijn grote vakantie (ik werk in het basisonderwijs) ging ik met mijn zoon (helaas niet-visser) een weekje naar Frankrijk. Beetje rondkijken op de slagvelden van de Eerste Wereldoorlog. Voordat we richting Verdun gingen wilde ik toch ook een keer proberen een barbeel te vangen.

Op zaterdag aangekomen in Givet. Na een autoritje van 3,5 uur ging ik even langs bij Tony Peche (Rue de Bon Secours) om een dagvergunning te halen voor de zondag. De prijs daarvan is 10 euro. Daarna naar de grote supermarkt om een aantal flessen van het biermerk “La Goudale” in te slaan. Echte aanrader voor de liefhebber van een prima frans bier.
Daarna gereden naar de camping La Clé des Champs in het dorpje Rancennes. Deze camping ligt 1 km buiten Givet en ligt aan de oostelijke oever van de Maas. Slechts een fietspad scheidt de camping van de Maas. Op deze camping verblijven vooral veel Belgen in hun stacaravans. Enkelen daarvan vissen ook regelmatig, maar mijn Frans is niet van dien aard dat ik een gesprek kan voeren en al zeker niet over iets speciaals als (barbeel)vissen. Het werd me wel duidelijk dat er barbeel te vangen was. Behalve de bewoners van de stacaravans zijn er nauwelijks (meestal géén) andere gasten. Op de camping zijn minimale sanitaire voorzieningen. Prijs van € 7,50 voor één persoon met campertje. Tegenover de camping aan de overkant van de Maas ligt het Fort de Charlemont. In Givet is ook een Municipal, vlakbij de haven.

Zondags was het licht bewolkt maar helder weer. Een graad of 23. Niet al te warm, lichte wind uit het zuidwesten. Vandaag moest het gebeuren.Gewapend met mijn Ultimate Magnesium Heavy Feeder met Shimano NAVI XTA 8000 molen, waarop een nylon lijn van 0,22. Onderlijntje van 75 cm met een dikte van 0,14!!!!!!!!!. Haakje Gamakatsu LS1312 nr.12. Ik viste op 25 m. met een korfje van 40 gram gevuld met een kant en klaar Sensasvoertje, verkocht als huismerk van hengelsportwinkel Roelofs te Boxmeer. De Maas is ter plekke een meter of 3 á 4 diep, heeft een grindbodem en kan qua stroomsnelheid erg variëren. Na een paar regendagen kan de stroming behoorlijk fors zijn. Vorig jaar herfstvakantie bleef een 80 gr. speedkorf niet liggen. Behoudens een enkel plezierjacht is er nauwelijks scheepvaart. Oh ja, je hoeft maar 10 meter te lopen tot de Maas en dat deed ik.

Nou had ik in het verleden al vaker in Givet gevist met de vaste hengel en alleen voorns, kopvoorns en brasem gevangen, vandaar mijn wat zwakke onderlijntje en mijn kleine haakje. Ik begon te vissen met enkele maden en casters
Het eerste uur geen enkele beet. Daarna volgden de beten elkaar in rap tempo op. De eerste beet was een flinke ruk aan de hengel. Tjee, zou dat er “een” zijn??? Na de aanslag die waarschijnlijk niet nodig was, mocht ik enkele seconden strijd voeren met iets sterks. Haakje verdwenen. Nog niks in de gaten en een rood forelhaakje maatje 12 gemonteerd. Ingeworpen en binnen een minuut weer een ruk. Maar ook deze vis ging er met mijn haakje vandoor. Toch maar eens een dikkere onderlijn gemaakt. Dat werd een onderlijn van 0,30. Stevige forelhaak no 6 eraan. Maden en casters eraan en inwerpen…… en na korte tijd werd de hengel doodleuk van de steun gerukt. Vis!!!!! Dat moest weer een barbeau zijn. Deze vis liet zien waartoe een barbeel in staat is. Als “clip” gebruik ik altijd een stukje fietsband. De slip gierde als een gek, de lijn werd gewoon onder het stukje fietsband doorgetrokken. Na enige minuten kwam de vis in zicht. Ja hoor, het was er een. Netje gepakt en na nog wat gebonk netjes geschept. Mijn eerste barbeel. Wat een beauty. Ik heb hem niet gemeten, maar schatte de vis op 45 a 50 cm. Flesje is 19,5 cm.

Hierbij een verslag van mijn Barbeel sessie, vlakbij het Noordfranse stadje Givet. Om precies te zijn: in Rancennes.

Volgens Wikipedia is Givet een wat grijs stadje in het district Ardennes. Het heeft ongeveer 20.000 inwoners.

door: Herman Gerrits

Ik rijd een paar keer per jaar met mijn T4-campertje richting Givet (ligt 23 km onder het Belgische Dinant)
Makkelijk te bereiken vanuit Oost-Brabant, via Maastricht, Luik, richting Namen, bij afslag Namen, Bruxelles de richting Luxemburg aanhouden (E411), afslag Dinant. Vanuit Dinant kun je links en rechts van de Maas naar Givet. Linksom via Anseremme door de beboste heuvels, rechtsom via een mooie vlakke route pal langs de Maas.

Na reanimatie vertrok de vis weer richting de diepte. De volgende aanbeet liet niet lang op zich wachten. Groot was de verbazing toen deze vis op de buitenkant van zijn kop mijn eerder verspeelde rode forelhaakje had zitten. Hierna bleven de barbelen vlot doorbijten. De tikken op de hengeltop waren wel rustiger. Ik ving er 12 in 3 uurtjes tijd. De maten lagen tussen 40 en 65 cm. Aanbeten steeds aan maden + casters. Af en toe tussendoor met oude kaas en lunchworst geprobeerd, maar daar hadden de barbelen geen interesse in.
Plots waren de barbelen vertrokken en ving ik 2 mooie brasems, daarna nog een kopvoorn (chevenne). Toen werd het tijd me weer bij mijn zoon te melden.
Wat een heerlijk middagje barbelen in een lekker rustige omgeving.

De volgende dagen hebben we doorgebracht in de omgeving van Verdun op de terugweg wilde ik nog een dagje op karper gaan vissen op een SVR-boerencamping, waar ik vaker kom, in het Brabantse Wintelre. Camping “t Dekske”. Hier is een karpervijver van ongeveer 45x45m. Hoe dichter we Nederland naderden hoe dikker de bewolking werd en uiteindelijk volgde er regen. De weersverwachtingen waren van dien aard, dat we maar besloten om naar huis te rijden.
3 weken later ben ik nogmaals naar Givet gereden. Tony Peche had geen dagvergunningen meer. Het VVV-kantoor in Molhain-Wallerand verwees me naar Haybes, waar ik alsnog slaagde in een klein cafeetje annex tabakwinkeltje.
Een middagje barbeelvissen leverde 4 barbelen op. De grootste was 72 cm. Mooie sport. Op de terugweg nu wel naar Wintelre gegaan. 2 uurtjes karperen was goed voor 7 karpers van rond de 70 cm. Ook mooi. Gevangen met een drijvende korst van een “Pain de Campagne”, in een hoek van de vijver onder een struik..

Een keer per vier jaar wordt in Noord-Frankrijk en Zuid-België onderhoud gepleegd aan de stuwen en sluizen van de Maas. Hiervoor is het noodzakelijk het waterpeil enkele meters te laten zakken. Wanneer de volgende “Chomage de la Meuse” gepland is, weet ik niet.