Double click to edit
Een mooie rivier met vele mogelijkheden in een schitterende omgeving. Of ze mij daar nog eens terugzien ...for Sure!!
Nico Breevaart
Het zal ergens december 2006 geweest zijn dat ik me bezig ging houden met welke bestemming onze visvakantie in 2007 zou gaan krijgen. Na eerder Ierland, Denemarken en de Ardennen te hebben bezocht, viel mijn oog nu op Luxemburg. De barbelen die ik tijdens de Ardennen-trip zomer 2006 gevangen had smaakten naar meer! Desondanks was het uitgangspunt van de vakantie het bevissen van soorten zoals brasem en kopvoorn. Barbeel viel voor mij toen nog in de categorie 'bonus'.
Juni 2007 was het dan zover en na de hopelijk juiste voorbereiding konden wij eindelijk afreizen naar onze bestemming vlakbij Diekirch. De aankomstdag gebruikten wij om de omgeving te verkennen en met name het vinden van een geschikte stek.
Na wat speurwerk kwam ik uit bij de rivier de Sūre (ook wel Sauer genaamd). Deze rivier vindt zijn oorsprong in de Belgische Ardennen en vindt vervolgens zijn weg door Luxemburg om zo'n 175 km stroomafwaarts uit te monden in de Moezel bij het plaatsje Wasserbillig. Een groot deel van dit riviertje vormt de grens tussen Luxemburg en Duitsland.
Nadat we deze gevonden hadden moesten we alleen nog een vergunning regelen. Deze konden gewoon worden geregeld bij de receptie van ons hotel.
De volgende dag konden we dan ook daadwerkelijk onze voerkorven te water laten en al snel werden de eerste vissen gevangen...voornamelijk grondel, forel en kopvoorns. Later op de ochtend volgden ook de eerste mooie brasems. Tot dan toe mooie vangsten, maar nog geen bonusvis in de vorm van een barbeel. Wel 1 grote sterke vis verspeeld, deze hebben we helaas niet kunnen zien.
Ik viste daar Spro shadow X force feederhengels van 3,90 tot 4,20m en deze voldeden prima. Gezien de geringe breedte van het water zou een kortere hengel wellicht nog beter volstaan. Momenteel vis ik zelf met de Spro Inspiration Barbel welke met een lengte van 3.60m nog beter daar tot zijn recht zou komen en dan met name in de quivertip-uitvoering. De hengel is licht, heeft body en geeft bovendien een heerlijke actie, welke nodig is om de klappen tijdens de dril op te vangen!
De stroming in de Sūre verschilt per locatie. De meeste stukken stromen traag en daar volstaat een voerkorf van 25-30 gram al, daarentegen zijn er ook stukken waar barrages ervoor zorgen dat het water naar beneden dendert en na zo'n barrage stroomt het uiteraard fiks, hetgeen een andere aanpak vergt. Wel zijn dit echte hotspots, waar barbelen zich ophouden. Wij liepen over een bruggetje net na zo'n stroomversnelling en door het heldere water zagen we een groep mooie barbelen met hun snuit tegen de stroming in de bodem verkennen.
De eerste twee dagen viste ik met een combi van maden/casters of een mestpiertje. Dit leverde behoorlijk wat vis op, maar daarmee konden we nog steeds de barbeel niet verleiden.
Brasems met afmetingen van 50-60cm werden met regelmaat gevangen en de brasems zorgden er waarschijnlijk ook voor dat de barbeel zich nog steeds afzijdig hield.
Met nog 1 dag te gaan en een behoorlijke aandrang om barbeel te vangen besloot ik het die laatste dag anders aan te pakken. Deze dag begon ik niet om 8.00 uur met vissen, maar zette ik de wekker om 4.00uur en zo zocht ik mijn weg in het donker richting de rivier. Mijn vismaten lagen nog in diepe rust, terwijl ik al vol adrenaline aan de waterkant zat. Ik had ook gelezen dat met kaas(nu zou je bijna zeggen... what else??) ook goed barbeel gevangen kon worden. Ik besloot 1 hengel te voorzien van kleine blokje kaas op een nylon-hair van 0,20mm in de hoop dat de brasem de kaas met rust zou laten....

Nadat ik deze hengel had ingegooid had ik binnen enkele minuten al een mooie aanbeet en het voelde goed. Het bonken op de dyneema-lijn verraadde al dat het geen brasem was...en inderdaad voor me lag de eerste Luxemburgse barbeel voor het scheppen. Met z'n 25cm nog geen monster...maar wat was ik er blij mee. Snel wat foto's gemaakt met de zelfontspanner om weer snel verder te vissen. Trouwens aardig tobben in het donker met zo'n zelfontspanner. Op de meeste foto's mis of ik of de vis wel een onderdeel...

De hengel lag weer in en ik schonk mezelf wat koffie in...op dat moment wordt mijn steun omgetrokken en kan ik nog net mijn hengel pakken...er volgde een heftige dril en heel even kon ik de vis zien...echt een dikke barbeel, maar helaas nam deze net voor de kant een keiharde run met een lijnbreuk tot gevolg...beduusd stond ik daar met mijn hart nog bonkend in mijn keel. Nadat ik weer met twee benen op aarde stond besefte ik dat ik een hele grote had verspeeld en schatte ik mijn kansen niet hoog meer in. Het werd toen ook minstens een half uur stil en ook begon het al langzaam licht te worden. Plots begint mijn hengel weer te zwiepen en weer sta ik met een kromme hengel. De slip laat ik dit keer een stuk verder openstaan en gelukkig kan ik deze vis wel op het droge krijgen. Een barbeel van net geen halve meter deed het adrenaline-peil oplopen tot grote hoogte!!
Kort daarop weet ik er zowaar nog 1 te vangen en kan mijn dag al niet meer stuk. Vreemd genoeg is het dan ineens abrupt afgelopen met onze vriend barbus barbus.





Het is inmiddels volledig licht en de familie brasem is wakker geworden, net als mijn vismaten die vol verbazing naar de foto's op het toestel zitten te kijken.
Wat ik ook nog probeer, het levert geen barbeel meer op. Mooie brasems van 60cm weet ik nog te vangen en met een voldaan gevoel neem ik afscheid van de Sūre,
Copyright © 2008 by Rinko
All Rights reserved
Door: Nico Breevaart