Double click to edit
Foto: Marcel Pomp
Copyright © 2009 by Rinko
All Rights reserved
All Rights reserved
Datum Bericht: 25-09-09
Mijn mooiste Barbeel ervaring: De vangst van een heuse steur, kan het nog gekker?.
Naam: Martie van den Brand
Woonplaats: Tilburg
Vis gericht op Barbeel sinds: Dat is eigenlijk een hele moeilijke vraag. In de begintijd van mijn vliegvis experience, werd ik regelmatig blij verrast met zo’n gele torpedo die mijn kurken handvat deed buigen tot het barsten toe. Vaak werd de barbeel als bijvangst genoteerd, maar het was wel een voldoening, elke keer weer. Totdat ik een Italiaan leerde kennen die het barbeelvissen tot in de puntjes, zeg maar finesse beheerste. Wel met de vliegenhengel natuurlijk. Zijn aas bestond uit een soort kokerjuffer,
Woonplaats: Tilburg
Vis gericht op Barbeel sinds: Dat is eigenlijk een hele moeilijke vraag. In de begintijd van mijn vliegvis experience, werd ik regelmatig blij verrast met zo’n gele torpedo die mijn kurken handvat deed buigen tot het barsten toe. Vaak werd de barbeel als bijvangst genoteerd, maar het was wel een voldoening, elke keer weer. Totdat ik een Italiaan leerde kennen die het barbeelvissen tot in de puntjes, zeg maar finesse beheerste. Wel met de vliegenhengel natuurlijk. Zijn aas bestond uit een soort kokerjuffer,
Mijn grootste Barbeel: enkele vissen die over de tachtig gaan. Ergens tussen de 83 en 86cm. Ik maak weinig foto’s van vissen die kleiner zijn dan 75cm, of er moet een verhaal achter zitten.
Die hebben er 10 duizenden jaren er over gedaan om zover te komen zoals het er nu voorstaat. Namelijk: het feilloos detecteren van eetbaar materiaal op vaak donkere, moeilijk begaanbare stukken, en andere elementen die de evolutie hebben doorstaan. Wat te denken van haaien die in hun kop een zogenaamd gelei hebben die elektrische signalen kunnen detecteren van andere vissen onder het zand. Vleermuizen bijvoorbeeld; door de tijd heen hebben ze een sonar ontwikkeld waar geen enkel defensie apparaat aan kan tippen. Wat ik hiermee wil verklaren is, dat men de smaak en de tast van de barbeel niet moet onderkennen. Vanuit dit oogpunt baseer ik mijn optiek naar de barbeel toe.
Ik heb heel veel te maken met smaakjes en geurtjes, het is immers mijn job.
Mijn voorkeur blijft instant uitgaan naar KAAS. Melkvetten, dierlijke vetten en olieen zijn geur/ en smaakjes die je bijna altijd tegen komt in het gemiddelde wat de barbeelvisser aanbied. Maar bij kaas is het andere koek. Er zit ook een hoeveelheid melkzuur in. Hoe ouder de kaas hoe meer melkvet en melkzuur er in de kaas zit. Ik ben er al heel lang mee bezig om juist die componenten toe te voegen aan mijn aas. Maccaroni is witvisgevoelig, maar een killer voor de barbeel. Er zijn luitjes die menen dat ze met een bepaald aas de witvis kunnen elimineren, dat is ook zo. Op de grootte van het aas wel ja, maar op smaak en de hoeveelheid per vierkante meter leggen ze het af. Ik wil hier mee aangeven dat een korf of voorvoeren beslist niet nodig is. De laatste tijd zie ik vele broeders overstappen op pellets, ook hier weer zijn het de dierlijke oliën(cod liver oil), zeg maar olie uit het afval van kabeljauw en andere zeevissen. Deze bevatten heel veel vismelen en andere aangewante. Het is makkelijk, en witvis ongevoelig lijkt zo. Ook komt hier bij kijken dat vele barbeelvissers onderling met elkaar in contact staan. Waar heb je gezeten?. Ik ben er van overtuigd dat ze met z’n allen ervoor zorgen dat ze met z’n allen blijven vangen omdat er veel gevoerd wordt op een bepaald stuk. De vis blijft langer hangen.
Ik heb heel veel te maken met smaakjes en geurtjes, het is immers mijn job.
Mijn voorkeur blijft instant uitgaan naar KAAS. Melkvetten, dierlijke vetten en olieen zijn geur/ en smaakjes die je bijna altijd tegen komt in het gemiddelde wat de barbeelvisser aanbied. Maar bij kaas is het andere koek. Er zit ook een hoeveelheid melkzuur in. Hoe ouder de kaas hoe meer melkvet en melkzuur er in de kaas zit. Ik ben er al heel lang mee bezig om juist die componenten toe te voegen aan mijn aas. Maccaroni is witvisgevoelig, maar een killer voor de barbeel. Er zijn luitjes die menen dat ze met een bepaald aas de witvis kunnen elimineren, dat is ook zo. Op de grootte van het aas wel ja, maar op smaak en de hoeveelheid per vierkante meter leggen ze het af. Ik wil hier mee aangeven dat een korf of voorvoeren beslist niet nodig is. De laatste tijd zie ik vele broeders overstappen op pellets, ook hier weer zijn het de dierlijke oliën(cod liver oil), zeg maar olie uit het afval van kabeljauw en andere zeevissen. Deze bevatten heel veel vismelen en andere aangewante. Het is makkelijk, en witvis ongevoelig lijkt zo. Ook komt hier bij kijken dat vele barbeelvissers onderling met elkaar in contact staan. Waar heb je gezeten?. Ik ben er van overtuigd dat ze met z’n allen ervoor zorgen dat ze met z’n allen blijven vangen omdat er veel gevoerd wordt op een bepaald stuk. De vis blijft langer hangen.
favoriete voer + techniek: Maar waarom vang ik vaak de grotere vissen?. Klinkt arrogant, ik weet het. Maar het is de benadering naar de vis toe icm aas. Ik laat mijn aas vaak heel lang liggen(enkele uren vaak). Je geduld wordt wel op de proef gesteld, dat wel ja. Maar de resultaten zijn er na. Ik vertelde al dat ik bijna altijd met kaas vis(hele oude) De oude kaas zal in relatief warm water(20/22graden) zijn oliën afgeven aan het water, maar ook de zouten en melkzuren. Deze combi geeft een enorme boost op de smaakreceptoren van de barbeel. Het duurt even voordat de componenten los laten, laat de tijd zijn werk doen. Hiermee creëer je een minuscuul reukspoortje voor de vis. Laten liggen zou ik zeggen. Met maden is het eigenlijk hetzelfde credo. Wanneer je maden een dagje of zo afgesloten laat komt er een enorme ammoniakgeur vrij. Ammoniak lost heel goed op in water, ook hier weer een goed reukspoor. Ik ben niet zo’n persoon die alle neringen afvist, en ik zoek niet de diepste gaten. Waar ik naar op zoek ben is iets anders. Weinig hengeldruk, en heel veel scheepvaart, het liefs midden op de dag. De turbulente stroming is waar ik het liefste vertoef. Alles giert hier voorbij als een malloot, inspecteren is er niet bij, ze pakken het gewoon. Ik vis niet zoveel als anderen, ik kies de juiste omstandigheden uit. Aantallen zeggen mij eigenlijk niets, en of het nu grammen, kilo’s of engelse ponden zijn het gaat mij voorbij. Ik ga voor grote vis.
overigens zelf gebonden, die danste op de kiezelbodem.
De rivieren waar over ik spreek liggen bijna allemaal in het Zuid Duitse, en het zuid Belgische. Het Eiffelgebergte niet te vergeten. We zochten de plekken op waar de barbeel letterlijk samenschoolden, in de weinig diepe stukken van de rivier. Op die plaatsen ging ik het barbelen ervaren als het ultieme.
Mijn favoriete water: Dit is eigenlijk moeilijk te verwoorden, omdat ik overal graag vertoef. Op de waal is het werken voor je vis, niet altijd. Alleen kan je de bewegingen en het migreren van de vis niet spotten. Ik vind dat wel heel erg jammer. Natuurlijk is de Waal wel een rivier met een enorme potentie als het gaat om de barbeel stand in Nederland. De grensmaas is een rivier die dichter in de buurt komt in mijn verlanglijstje. Je hebt er meanderende stukken bij, kiezelbanken, diepe gaten, en ondiepe stukken die bij het eerste daglicht worden bezocht door barbarella. De IJssel heb ik nog nooit getemd, gewoon om het feit dat ik mijn spaarzame tijd die ik op dit moment heb, volledig wil en kan benutten. Ik heb gevist op de Semois, de grensrivier van Belgisch Wallonië en Frankrijk. Op de Kyll in Duitsland, maar mijn favoriete water is de Sure in Luxemburg. Ik heb er echt geen woorden voor hoe mooi het daar is.
Mijn favoriete aas: Nu kom je met een vraag wat mij het meest interesseert eigenlijk. Als we gaan monitoren wat en waarom de barbeel beter te vangen is aan het ene aasje dan het andere, kan je diverse conclusies trekken door je ervaringen heen. Het is een rode draad die menigeen niet opvalt. Laat ik beginnen met de tast en de smaakreceptoren van de barbeel.
Meest gevangen Barbelen in 1 sessie: Nou vooruit dan, voor een keer: 11 stuks.
Vissers als voorbeeld: mijn zoon en mijn dochter, ongedwongen en genieten van elk moment.
Vissers als voorbeeld: mijn zoon en mijn dochter, ongedwongen en genieten van elk moment.
