Double click to edit
Datum bericht: 30-11-09
Wekenlang had ik als rechtgeaard katholiek gebeden voor regen. De gebeden werden uiteindelijk verhoord. “ zie je wel dat het werkt”, schampte ik Rik nog toe. Hij reageerde met een blik die voor zich sprak. De afgelopen week heeft het in het zuiden onophoudelijk geregend. Met bakken tegelijk. Ook de Ardennen heeft de volle laag gekregen. De waterstand in de Maas begint weer te stijgen. Als de regenrivier weer begint te stromen, dan weet ik dat de Ourthe en de Amblève ook stijgen. De Maas wordt mede gevoed door deze twee Belgische rivieren. Stromend water….heerlijk. Nadat we al maanden in een soort stromende aquarium aan het vissen waren, kwamen Rik en ikzelf afgelopen zondag bij de Amblève aan. Een keihard stromende, lekker bruingekleurde rivier. Waanzinnig. Een zwaar bewolkte dag, veel wind en een constante dreiging van regen. Gekleurd hoog water.10 Graden Celsius buitentemperatuur. Mijn ervaring vertelde me dat het dan bijna niet fout kan gaan. Dan moeten er een paar barbelen zich gaan vergissen en samen met Rik en of mijzelf op de foto gaan.
De pellet gaat het vandaag voor mijn gevoel niet brengen. Ik besluit na een half uur weer om te schakelen naar een zinklood en een blokje worst. Een goeie beslissing, want echt direct nadat ik inwerp, krijg ik een typische winterse aanbeet. Een paar kleine venijnige tikjes op de hengeltop verraden de aanwezigheid van een barbeel. In een reflex sla ik aan. Het is vaak de kunst om de aanbeet tussen het rollen van het lood door eruit te vissen. De kleinste barbeel van de dag wordt met de hand geland. Wie het kleine niet eert…..
Rik gaat een tweede hengel inzetten en besluit deze te voorzien van een vastlood montage. Deze mag in de hengelsteun.
Even later klopt er opnieuw een barbeel aan mijn hengeltop. Ik vang zowaar mijn vijfde vis van de dag. De grootste ook, met 59 cm geen slechte vis.
Tevreden ruimen we op en kijken we terug op een hele fijne visdag.
Volgende week gaan Marcel Pomp en Nico Breevaart met ons mee. We zullen ze meenemen naar deze geweldige plek. Ik kan het niet laten….ik ga bidden voor veel water.
Leon Haenen
Nadat we de kleine volksverhuizing van de auto naar het water voor de tweede maal achter de rug hebben, worden de hengels in gereedheid gebracht. We besluiten een gedeelte van de stek aan te voeren, maar hier niet te vissen. Rijkelijk schieten we allerlei lekkers in de rivier. Pellets, luncheonmeat, geflavourde deegballetjes. Vervolgens lopen we met een hengel en wat aas ruim honderd meter stroomopwaarts. Hier gaan we ons geluk beproeven. Niet voeren, maar gewoon inwerpen en kijken wat er gebeurt….werkt vaak zo in de Ardennen. Om de tien minuten loopt een van ons terug naar de andere stek om de voerplek te onderhouden. We houden dit vol tot ongeveer 13 uur. Rik heeft een kleine beet gehad, maar verder gebeurt er niet veel. Ik besluit uiteindelijk terug te keren naar de stek waar we gestart zijn met voeren. Ik vis echter niet in de lijn van de stek, maar werp midden in de rivier. Mijn 60 grams lood rolt met korte pauzes stroomafwaarts. Het duurt geen vijf minuten of ik krijg een heerlijke aanbeet. Na een korte dril vang ik ook een barbeel. De missie is ons inziens hier al mee geslaagd.
Aan de overzijde van de rivier heeft men de straat opengebroken. Aan de hoeveelheid zwaar materieel kun je zien dat er gedurende de week erg veel lawaai moet zijn gemaakt. Na 10 minuten vissen spreken we onze twijfel eigenlijk al uit over de stek. Zoveel lawaai zou de vis nog wel eens kunnen verjagen…….we besluiten toch even vol te houden. Rond elf uur is het prijs. Rik slaat aan en zijn Shimano 1,5lb hengel staat direct in de juiste houding. Een fraaie dril volgt. De eerste barbeel is een feit. Tijdens het enige zonnige moment van de hele dag mag Rik met zijn trofee op de foto. Hij straalt terecht van oor tot oor. Daarna wordt het akelig stil. Na drie uur vissen besluiten we nogmaals een volksverhuizing in gang te zetten en gaan we een paar kilometer verderop proberen. We bevissen daar dezelfde rivier.
We starten op een van de geijkte stekken. Deze stek bevis ikzelf al jaren. Vol goede moed starten we met een hengel per persoon. We houden de hengel in de hand. De aanbeten zijn in het najaar vaak veel voorzichtiger dan in de zomer. Je krijgt in deze tijd van het jaar geen 10 aanbeten op een dag, dus als zich een vis meldt, dan wil je ook dat ie hangt. Vandaar. Daarnaast is het een enorme kick om de aanbeet van een barbeel in de handgreep van je hengel te voelen. Echt super.
Rik is inmiddels teruggekeerd naar de aangevoerde stek. Hij beproeft zijn geluk ook midden in de stroming. Vreemd, we vissen niet in de lijn waar we gevoerd hebben, maar ik pakte er toch redelijk snel 3 achter elkaar.
Dan blijft het even stil. We proberen beiden van alles uit. Ik schakel over naar de pellet en ga met een voerkorf aan de slag. In de voerkorf stop ik 3 tot 5 mm pellets. Aan de haak hang ik een 10 mm Sonubait pellet. Rik vist met een blokje luncheonmeat dat voorzien wordt van een flavour die ze waarschijnlijk tot in Maastricht kunnen ruiken. Het blijkt dat de barbeel er wel pap van lust. Na een megavette aanbeet staat Rik een zware vis te drillen. De vis “ staat” midden in de rivier. Het lijkt wel of Rik vast hangt. Niets is echter minder waar. Even zwemt de vis stroomopwaarts om vervolgens met een aantal felle sprints meters lijn van de spoel te sleuren. Dit zijn de momenten waar we beiden echt opgewonden van raken. Tot onder de oever blijft de vis onzichtbaar. Pas bij het landingsnet zien we het prachtexemplaar. Ik land de vis voor Rik. Deze meten we toch maar even. Met 63 cm is dit voor Ardeense begrippen een echte beauty. Onder het genot van een kop koffie genieten we na. Wat een dag.
Nog geen 20 minuten later vang ik de tweede op deze stek. Weer met een blokje smac op een hair gemonteerd. Na opnieuw gemonteerd te hebben omdat ik niet meer los kwam, monteer ik wederom een blokje meat. Ik werp in en voel het lood lekker stuiteren over de rivierbodem. Aan het rollen van het lood kun je voelen dat ik op een redelijk fijne grindbodem aan het vissen ben. Tussen het rollen voel ik een tik, nog een tik, beet! Ik sla aan en wederom staat mijn Shimano barbeelstok zo krom als een hoepel. Wat een kick. 3 vissen binnen een uur. In de snelstromende rivier vechten de vissen voor wat ze waard zijn.
