Double click to edit
Datum bericht: 10-12-09
Volgende week gaat voor mij The Godfather van de barbeelvisserij in de Ardennen mee, mijn vader. Ik ben benieuwd.
Leon Haenen
Als bidden niet meer helpt……
Een week van mailverkeer tussen de vier vissers van vandaag en redelijk wat smsjes tussen Rik en ondergetekende gaven afgelopen week de gedrevenheid aan waarmee een ieder zich aan het voorbereiden was op wat zou gaan komen. Een nieuwe barbeelsessie.
Niet te geloven hoe ik me hierop heb verheugd. Begin 2009 ben ik voor het laatst met Nico Breevaart en Marcel Pomp gaan vissen. Toen betrof het een trotsessie aan de grensmaas. Vandaag zouden we statisch gaan vissen, op zink dus….Nadat ik om kwart voor 8 mijn auto heb volgestouwd met de spullen van Rik en mezelf, vertrekken we richting het tankstation op de autobaan waar met de twee hebben afgesproken. Niet veel later scheurt Nico de parkeerplaats op. Meer dan een korte kennismaking volgt er niet. We hebben jeuk…en niet een beetje. Vol gas richting de Ardennen.
Een week van mailverkeer tussen de vier vissers van vandaag en redelijk wat smsjes tussen Rik en ondergetekende gaven afgelopen week de gedrevenheid aan waarmee een ieder zich aan het voorbereiden was op wat zou gaan komen. Een nieuwe barbeelsessie.
Niet te geloven hoe ik me hierop heb verheugd. Begin 2009 ben ik voor het laatst met Nico Breevaart en Marcel Pomp gaan vissen. Toen betrof het een trotsessie aan de grensmaas. Vandaag zouden we statisch gaan vissen, op zink dus….Nadat ik om kwart voor 8 mijn auto heb volgestouwd met de spullen van Rik en mezelf, vertrekken we richting het tankstation op de autobaan waar met de twee hebben afgesproken. Niet veel later scheurt Nico de parkeerplaats op. Meer dan een korte kennismaking volgt er niet. We hebben jeuk…en niet een beetje. Vol gas richting de Ardennen.
Na aankomst op de rivier geef ik korte uitleg over de visstek. Ik leg Nico en Marcel uit dat we ( Rik en ik) van mening zijn dat er eigenlijk maar twee echte goede plekken zijn. We spreken af dat zij deze twee voor hun rekening nemen. Wij zoeken onze heil verder stroomopwaarts. Wij gaan voor de uitdaging en de extra moeilijkheidsgraad en gunnen hen het voordeel van de plek…….denk dan niet dat je dan ff barbeel vangt, want zo is het dus echt niet. Dan komt er nog een heleboel bij kijken, maar dat hebben deze twee doorgewinterde vrienden wel in de gaten. We vinden echter dat ze per slot van rekening van ver komen en we gunnen hen natuurlijk ook barbeel. Als zij vangen geniet ik net zo….. ik krijg nog kippenvel als ik er aan terugdenk.
Gedreven pakken we allemaal onze spullen uit. Nico kiest de moeilijkste stek tussen de bomen. Marcel gaat links van hem zitten. De plek waar onze gasten gaan zitten onderscheidt zich vooral door het bodemverloop. Het is maar een streep van ongeveer 20 meter breed, maar deze streep kent een fijne bodemstructuur….je aas wordt gevonden, in elk geval gemakkelijker gevonden. De plek waar Rik en ikzelf starten kent een grovere bodemstructuur. De kans dat je aas onvindbaar tussen de grote keien beland is reëel. De kans dat je vast hangt en aan het oefenen in monteren komt, is zo mogelijk nog groter. Enfin, we starten vol goede moed. Lang duurt het niet, want na een minuut gevist te hebben staat Nico al op de basaltblokken te stuiteren.
Even later staat Nico nog na te genieten met Marcel als hij zijn hengel tussen de bomen wederom zwaar ziet doorbuigen….ik word gek…..hij is te laat en mist de vis. Ondertussen staan Marcel, Rik en ikzelf zeer geconcentreerd uit het vuistje te soppen…geen enkel teken van leven. Ik verander van systeem en ga met een licht rollend lood een vis op de kant te trekken. Ik merk dat ik ongeduldig word, ik had voor mijn gevoel al lag een beet moeten krijgen. Ik sta hier al bijna twee uur. Ik merk dat Rik ook goed volhoudt, hij vist helemaal aan de kop van de stek in de zware stroming, Ik denk dat hij al een aanbeet gevoelt heeft, vandaar dat hij daar zo lang blijft staan….achteraf blijkt dit ook te kloppen. Zelden ben ik zo geconcentreerd bezig geweest. Ik zal en ik moet……
Nico maakt het blijkbaar niets uit, want nog geen 10 minuten later staat hij zijn tweede vis van de dag te drillen. Vette shit. Met zijn vieren staan we te genieten. Hetzelfde ritueel. Op de onthaakmat, onthaken, meten, foto, respect voor de vis……Deze vis wordt met een pellet gevangen… een Sonubaits pellet.
Nico maakt het blijkbaar niets uit, want nog geen 10 minuten later staat hij zijn tweede vis van de dag te drillen. Vette shit. Met zijn vieren staan we te genieten. Hetzelfde ritueel. Op de onthaakmat, onthaken, meten, foto, respect voor de vis……Deze vis wordt met een pellet gevangen… een Sonubaits pellet.
Gebroederlijk zitten we bij elkaar. Ik vind het altijd super om met elkaar over technieken te praten, oude vangsten door te nemen en terug te blikken op eerdere, gezamenlijke successen. Rond half een zijn de accu’s weer opgeladen en gaan we er weer tegenaan. Marcel en Nico hebben stuivertje gewisseld. Het blijkt een gouden greep van onze Golden boy, want zo noemen we Nico sinds zondag….na amper tien minuten vissen klapt er weer een prachtige barbeel op de “golden ball” van Nico. Deze vis heeft er echt zin in en spurt naar de overkant van de rivier. vangen…en weer een aantal.
Dan gebeurt vlak voor het einde van de sessie iets wat de hele dag uiteindelijk volmaakt maakt. Een enorme beuk op de hengel van Marcel geeft aan dat zijn moment van de dag is aangebroken. De sterkste vis van de dag heeft tot het laatst gewacht. Gelukkig heeft deze barbus barbus voor mijn maat Pomp gekozen. De vis vertrekt volle kracht stroomafwaarts en is in eerste instantie niet te stoppen. Ik wrijf in mijn handen van blijdschap. Op ervaring wordt de vis gedrild.
Zijn Spro barbeelhengel staat in de vanghouding. Een echte barbeeldril volgt, een dril die aanhoudt tot aan het schepnet van Marcel. Beter kan de dag niet beginnen. De eerste barbeel van de dag is een feit. Een goudgebruinde barbeel gaat eventjes met Nico op de foto…..fantastisch. in tegenstelling tot ons vist Nico met de hengel uit de steun. Hij heeft vandaag moeite de hengel vast te houden en kiest daarom voor de stabiliteit van de steun. De barbeel had er geen moeite mee, getuige de zeer felle aanbeet. Grappig, want ik beweer doorgaans het tegenovergestelde in de Ardennen.
Deze felle dril is hem van harte gegund. Rik complimenteert Marcel. Het komt mijn maat uit de tenen. Zo trots als een pauw wordt de vis liefdevol teruggezet in het snelstromende water. De dag eindigt dus met zes barbelen. Iedereen is tevreden.
We gaan inpakken, we moeten nog ver.
We gaan inpakken, we moeten nog ver.
Ik let niet op de anderen en blijf zelf nog stug volhouden met luncheonmeat. Het maakt niet uit wat ik allemaal probeer. Ik kan geen aanbeet uitlokken, Ik zie Rik met voerkorven en een tros maden aan de hair. Hij probeert ook van alles, maar er komt geen vis. Als pleister op de wonde deelt Nico banketstaaf uit. Dankbaar nemen we allemaal de zoetigheid aan. Niet veel later lassen we de eetpauze in.
Je kunt de lijn van de spoel horen lopen. De blik op Nico zijn smoel lijkt op die van het kind in de eurocard commercial. Zielsgelukkig poseert hij met zijn trofee. Stiekem hoop ik op een goeie vis voor Marcel. Ik weet dat hij net zo blij is als zijn maat vis vangt, maar ik weet zeker dat hij ook even een robbertje wil vechten. Strak kijkt hij voor zich uit. Elke tik in zijn hengel neemt hij waar. Er ontgaat hem in deze fase niets. Waar blijft die vis? Anderhalf uur blijft het stil aan de waterkant. Uit het niets slaat de “ golden boy”opnieuw aan…het zal toch niet waar zijn? De sterke barbeel heeft in een eerste run vele meters lijn genomen. De ervaring van Nico zorgen ervoor dat er rust is. Even later wordt de vierde prachtbarbeel geland door Marcel…Jaja…en niet veel later vangt ie gewoon zijn vijfde……The Golden Boy strikes again, weer met de sonubait pellet. Dit kan geen toeval meer zijn. Ik ga ook overstag. Volgens mij de anderen ook. Gewapend met een Sonubait 12 mm pellet ga ik de strijd aan. Het is inmiddels half drie. Lang duurt deze sessies niet meer. Het gevoel bekruipt me dat ik ga blanken. Dat vind ik nooit leuk. Van de andere kant kick ik er wel op dat we weer barbeel hebben weten te