Double click to edit
Datum bericht: 16-12-09
Gemotiveerd gaan we beiden aan de slag. Pa start met vlees en ik met pellets. Ik vis met twee hengels omdat ik niet verwacht dat het een gekkenhuis zal gaan worden. Ik trek de hele apotheek open. Varieer van spicy geur tot aan de meest afgrijselijk riekende attractor. Ik vraag me oprecht af of hier ooit een barbeel op af gaat komen. De Sonubait action dip, Crab & Crayfish zie ik als een uitzondering. Alhoewel de geur mij niet aanspreekt ( het stinkt echt) ben ik ervan overtuigd dat dit goedje vis gaat opleveren. Vandaag echter niet.
Ik probeer constant in de zelfde lijn te vissen, rijg pellets en brokken luncheonmeat aan de stringer. Vrijwel elke inworp gaat er wat lekkers met het haakaas mee. Niets mag vandaag baten. Rond de klok van 15 uur houden we het voor gezien. IK trakteer mijn vader tijdens de terugreis met een aantal van zijn favoriete songs uit de 60er jaren. De Beatles zingen “ get back”. Voor nu doen we dat. De comeback moet wachten tot volgende week.
Leon Haenen
Het is nog donker als ik bij pa arriveer. Rik kan er vandaag helaas niet bij zijn. De auto geeft aan dat het buiten 1,5 graden Celsius is. Dat is ook duidelijk te voelen. De koude wind doet mijn gezicht ongewild samentrekken. Mijn vader komt volledig ingepakt naar buiten. De dikke winterkleding zorgt ervoor dat hij eruit ziet alsof we naar de Noordpool gaan. De eerste grappen vliegen over en weer. Het is pas half acht. Ik help hem met inladen. Even later zijn we onderweg naar een dagje vissen in de Ardennen. Het is vandaag beduidend kouder dan de afgelopen week .De wind waait uit een heel andere richting. We hebben oostenwind vandaag. Haast is vandaag een woord dat niet voorkomt in onze vocabulaire. Zodra we de Ardennen in rijden geeft de auto aan dat het buiten -2 graden Celsius is. Hier vriest het zowaar een beetje. De temperatuur gekoppeld aan de straffe oostenwind zorgt ervoor dat de gevoelstemperatuur beduidend lager ligt.
Ik voel sterk de behoefte opkomen om het warmtepak aan te trekken. Na aankomst aan de rivier checken we eerst even de waterstand. Deze is vandaag hoger dan afgelopen weken. Mij maakt het niet uit. Mijn ervaring is dat hoog water in de Ardennen vaak actieve vissen herbergt. We maken ons wel zorgen over de verandering qua weer. Dat werkt ons inziens vaker negatief op de bijtinteresse van alle vissoorten. Op het gemakje laden we alles uit en installeren we onze spullen aan de waterkant.
We beginnen ieder met 1 hengel te vissen. Pa vist steevast met smac op de haak gemonteerd. Mijn vader vist al jaren met dezelfde hengel. Hij is helemaal verliefd op het vissen met langere hengels. Vandaag kiest hij voor een Garbolino hengel van 5,5 meter. Ik schaar de stok in de categorie “ bomen”. Ik vind de hengel veel te stug en veel te zwaar. Pa zweert erbij. Ik zou wel eens willen weten hoeveel barbelen al aan het uiteinde van deze hengel voor hun vrijheid gevochten hebben.
Ik voel sterk de behoefte opkomen om het warmtepak aan te trekken. Na aankomst aan de rivier checken we eerst even de waterstand. Deze is vandaag hoger dan afgelopen weken. Mij maakt het niet uit. Mijn ervaring is dat hoog water in de Ardennen vaak actieve vissen herbergt. We maken ons wel zorgen over de verandering qua weer. Dat werkt ons inziens vaker negatief op de bijtinteresse van alle vissoorten. Op het gemakje laden we alles uit en installeren we onze spullen aan de waterkant.
We beginnen ieder met 1 hengel te vissen. Pa vist steevast met smac op de haak gemonteerd. Mijn vader vist al jaren met dezelfde hengel. Hij is helemaal verliefd op het vissen met langere hengels. Vandaag kiest hij voor een Garbolino hengel van 5,5 meter. Ik schaar de stok in de categorie “ bomen”. Ik vind de hengel veel te stug en veel te zwaar. Pa zweert erbij. Ik zou wel eens willen weten hoeveel barbelen al aan het uiteinde van deze hengel voor hun vrijheid gevochten hebben.
Ik ga zelf voor een hairmontage, ook met vlees. Tot mijn verbazing zie ik dat het water nog steeds stijgende is. De kleur is perfect. Redelijk troebel water. Ik besluit voor mijn eigen administratie de watertemperatuur te meten. Deze komt uit op 7 graden Celcius. Alles klopt. Het wachten is op de eerste aanbeet. Na een half uur vissen is het raak. Tijdens het rollen van het lood wordt mijn aasje opgemerkt. Een van mijn vrienden heeft zich vergist en stort zich vol overgave op al dat lekkers. Een geweldige aanbeet. Ik reageer godzijdank zoals het hoort en binnen de tel sta ik de eerste barbeel van de dag te drillen. Door het hoge water duurt de dril aanzienlijk langer dan je normaal van een barbeel van dit kaliber mag verwachten. Mij maakt het helemaal niets uit. De pret is er niet minder om. Ik sta met een vette smile op mijn smoel de barbeel te drillen. ….heerlijk….. Ik land de vis met de hand. Mijn pa staat al met het fototoestel in de aanslag. Na twee plaatjes mag de vis terug in het donkere water.
Het verwarmend bakje koffie gaat er nu wel in. Ik besluit te switchen, ondanks de aanbeet en monteer twee stuks Sonubait pellet aan de hair. De inworp brengt mijn aasje exact daar waar ik het wil. Het blijkt, want het duurt echt geen tien tellen of er klopt wederom een barbeel aan de deur. Deze bijt veel voorzichtiger aan. Voor mijn gevoel veel herkenbaarder als een winterse aanbeet. In mijn hoofd spoken gedachten die refereren aan een aantal jaar geleden in december. Toen mocht ik samen met mijn vader op dit zelfde stuk rivier zeventien vissen op een dag vangen. Toen ving ik in het eerste uur ook al een stuk of vier vissen. We waren nu een dik half uur bezig……..voorzichtig opper ik mijn gedachten aan mijn pa. Nuchter als altijd ziet hij dat vandaag niet gebeuren. “De weersverandering komt het bijtgedrag van de barbelen niet ten goede”, zegt hij wijs. Duuu, denk ik nog…ik heb er toch al twee. Tien minuten later moeten we schuilen onder onze paraplu. Een heftige natte sneeuwbui verandert de complete sfeer aan het water.
Op slag voelt het veel kouder aan. Ik merk dat mijn lijn volhangt met rotzooi. Dat had ik net toch niet? Ik maak schoon en werp opnieuw in. Tien tellen later hangt weer alles vol. Dit gaat zo uren door. Vreselijk. Wat is dit nou? Het aas fatsoenlijk presenteren is er niet meer bij. Ik besluit de hengel zo mogelijk vast te houden en ga met 100 gram lood aan de slag. Geen aanbeet meer. De uren vliegen voorbij. Uiteindelijk besluiten we te verkassen. Ik stel voor om een paar kilometer verderop in een binnenbocht van de rivier te proberen. Hier zouden we als voordeel kunnen hebben dat al het vuil dat nu door het water zweeft als gevolg van de stroming en geholpen door de wind vooral aan de buitenkant van de bocht drijft. We twijfelen niet en ruimen op. Tijdens het opruimen krijgen we de volgende bui over ons heen. Ik ben blij als ik in de auto zit.
De nieuwe stek ziet er veelbelovend uit. We kunnen als gevolg van de hoge waterstand nog net langs de oever gaan zitten. We vissen strak langs de overhangende bomen. Dit is een echte winterstek van ons. Het is hier echt dieper dan op de eerste stek. Hier hebben we een geul met een waterdiepte van zeker anderhalve meter.
