Double click to edit
Datum bericht: 24-12-09
Dan gaat de hengel weer in...verse pellet en het duurt niet lang of ik pareer de tweede aanbeet van de dag...wederom een kromme barbeelhengel. dat duurt zo'n halve minuut en dan lost de vis.....shhhiiittt!!!
Dacht eerst dan mijn onderlijn door was...maar alles was nog intact. Dat had mijn tweede moeten zijn...
Daarna heb ik nog 1 keer goed beet...ik sla aan en zit muurvast....ik probeer de op alle mogelijk manier los te komen maar er zit uiteindelijk niets anders op dan los trekken en dus alles af...
Naar mate de dag vordert wordt het steeds lekkerder, vooral het zonnetje doet me goed en na de middag kan ik zelfs de handschoenen uithouden.
Ik zit steeds vaker vast en ben zeker een keer of vijf alles kwijt. Ik krijg nog een paar kleine tikjes...maar die leveren geen vis meer op. Toch heb ik constant het gevoel dat er nog iets gaat gebeuren
Ik heb nog wel bijgevoerd met hennep en af en toe blokjes smac...maar het mag niet meer baten. Ook vis ik later met smac op de haak ipv de hair..ook tevergeefs
Elke keer als ik binnenhaal het ik vuil op de lijn (net als jij vorige week) en zit er ook ijs op de lijn welke regelmatig vast blijft zitten in de topogen.
Mijn moeder zei vroeger altijd tegen me: “Jongen, jeuk is erger als pijn”. Een waarheid als een koe. Afgelopen zondag had ik zoveel jeuk…..ik moest en zou een barbeel vangen in de sneeuw. Tegen beter weten in ben ik rond de klok van tienen vertrokken richting de Ardennen. Mijn wagen is uitgerust met een set winterbanden…..ik ging me toch zeker niet laten tegenhouden door een beetje sneeuw. Vol goed moed de auto geladen…..voor dat ik er erg in had reed ik de Belgische grens over. Niet dat ik hard kon rijden, maar de serious request actie van 3FM vanuit het glazen huis in Groningen zorgde voor de nodige afleiding. Heerlijke muziek kwam uit de autospeakers. Snel ging het allemaal niet. Ik kon niet veel harder dan 60 KM per uur rijden. Het deerde me niet. Ik dacht maar aan een ding, het landen van een vette barbeel in de sneeuw.
Na de laatste tunnel in Luik doken de heuvels van de Ardennen op. Op de autobaan voor me zag ik her en der gestrande auto’s . niet een paar, maar tientallen. Ik tufte er rustig langs, maar een gevoel van onbehagen viel op me. Alle gestrande reizigers slipten op de berg, ze kwamen met de zomerbandjes niet de berg op. Ongelofelijk! Ik moest er niet aan denken dat ik stil kwam te staan. Met een raar gevoel in mijn buik kwam ik na bijna twee uur rijden aan op mijn stek. Een eerste blik op het water zorgde voor een enorme teleurstelling. In mijn hele vissersbestaan zag ik iets dat ik op de Ardeense rivieren nog niet eerder had mogen aanschouwen. De rivier dreef vol met ijsschotsen. Zolang heeft het toch nog niet gevroren. Ik begrijp er niets van. Ik kon mijn ogen niet geloven. Ik probeer het toch…..dacht ik nog.
Na de laatste tunnel in Luik doken de heuvels van de Ardennen op. Op de autobaan voor me zag ik her en der gestrande auto’s . niet een paar, maar tientallen. Ik tufte er rustig langs, maar een gevoel van onbehagen viel op me. Alle gestrande reizigers slipten op de berg, ze kwamen met de zomerbandjes niet de berg op. Ongelofelijk! Ik moest er niet aan denken dat ik stil kwam te staan. Met een raar gevoel in mijn buik kwam ik na bijna twee uur rijden aan op mijn stek. Een eerste blik op het water zorgde voor een enorme teleurstelling. In mijn hele vissersbestaan zag ik iets dat ik op de Ardeense rivieren nog niet eerder had mogen aanschouwen. De rivier dreef vol met ijsschotsen. Zolang heeft het toch nog niet gevroren. Ik begrijp er niets van. Ik kon mijn ogen niet geloven. Ik probeer het toch…..dacht ik nog.
Nadat ik in de aanhoudende sneeuwbui mijn hengel had uitgepakt en aas aan de haak had gemonteerd, was ik eigenlijk al na de eerste inworp klaar. De ijsschotsen maakten het vissen echt onmogelijk. Elke seconde stootte er een schots tegen mijn lijn aan. Dit ging niet werken. Met pijn in mijn hart heb ik ingepakt en ben ik linea recta teruggekeerd. Weer twee uur sturen…pppfffffff. Eerlijk gezegd was ik opgelucht toen ik weer thuis was. Ik besefte maar al te goed dat ik iets onverantwoord had gedaan, en dan ook nog alleen. Ik neem mezelf voor om dit nooit meer te doen.
Heee Leon,
Vanochtend in het donker vertrokken met zo'n -8 op de thermometer. Naarmate ik meer naar het zuiden reed...werd het steeds kouder en rond Luik was het -14....en ik ga vissen.....
Rond half tien ligt de eerste hengel in. Deze pelletfeeder heb ik voorzien van een blokje smac op de hair. Vervolgens maak ik mijn barbeelhengel klaar voor gebruik en deze voorzie ik van een pellet...zoals bleek het geheime wapen van onze vorige sessie. Ik gooi ongeveer halverwege de rivier in. Het stroomt niet hard en de waterstand is prima!! De tweede hengel plaats ik ook in de steun en na 10 sec. volgt al de eerste aanbeet...hoe bedoel je een kopie van de vorige sessie!!!!!
Ik denk eerst nog dat ik vast zit aan een blok beton of iets dergelijks...maar dan voel ik wel degelijk die heerlijke weerstand...onmiskenbaar barbeel!! Het duurt even voordat de vis zich gewonnen geeft...maar dan glijdt een beauty in mijn net....oh oh wat een start en wat voelt het goed. Ik onthaak de barbeel in het net omdat de vis nu echt niet te lang uit het water kan ivm bevriezingsrisico's. Het is echt een dikke vis en na goed meten kom ik op 54cm!!! Hierna de vis weer terug in het schepnet in het water. Daarna nog wat foto's van mij en vis en daarna verdwijnt mijn vriend barbus als een speer de diepte weer in. Ik voel nu pas hoe koud mijn handen zijn en ik heb het ijs aan mijn ringen zitten. Het duurt bijna 10 minuten voordat ik weer gevoel heb in mijn linkerhand...maar what the fuck....ik heb barbeel en daar heb ik wel een stel koude jatten voor over!!! Ik pak eerst een bak koffie voordat ik een barbeel sms-alert verstuur...
Een dag eerder lag er ook al sneeuw in de Ardennen. Het zonnetje scheen volop. Het was weliswaar min 12 graden onder nul, maar de weersopmstandigheden waren best goed. Ik wist dat Nico Breevaart vandaag in zijn eentje naar de Ardennen trok. Ik werd zelfs uitgenodigd,maar kon onmogelijk met hem mee. Met penspijn mailde ik dat ik niet kon. Ik probeerde hem zelf over te halen om de zondag met mij mee te gaan….hij liet zich terecht niet om mailen…..zaterdagochtend rond een uur of elf kreeg ik de eerste SMS….” Sneeuwbarbeel voor nikos”. Een grijns verscheen op mijn gezicht. Mijn vriend was niet voor niets het immense eind gereden. Ik was zo blij voor hem. Ik hoopte stiekem op meer. Dat kwam niet. Het maakte me ook niet uit. IK wist dat Nico een tevreden mens zou zijn. Hij stuurde mij de onderstaande mail, een mail die ik jullie niet mag onthouden.
Maandag aanstaande ga ik Met Rik. Wellicht zijn de weergoden ons dan beter gestemd……
Bericht voor Frans Vogels: Frans, ik ga weer bidden………
Leon Haenen
Bericht voor Frans Vogels: Frans, ik ga weer bidden………
Leon Haenen
Ondanks dat ik verder niets meer vang...heb ik echt zitten genieten. Heerlijk vissen in een witte wereld, een kabbelende rivier, echt een heerlijk zonnetje.... en natuurlijk die vette sneeuwbarbeel......het doet de kou allemaal vergeten en met een euforisch gevoel rijdt ik de Ardennen uit...waar het bij vertrek nog altijd -9 is en later onderweg zelfs weer -11.
Het was met recht vandaag een Ardennen-offensief welke met winst is afgesloten. Ik hoop echt dat jij morgen net zo'n heerlijke dag hebt als ik vandaag. Je merkt toch wel de gelijk verschil tov de vorige sessie..al beviste ik nu natuurlijk wel een andere stek.
De weersomstandigheden hebben dus wel invloed, maar desondanks is het dus nog steeds mogelijk om barbeel aan de schubben te komen!!!
Het was met recht vandaag een Ardennen-offensief welke met winst is afgesloten. Ik hoop echt dat jij morgen net zo'n heerlijke dag hebt als ik vandaag. Je merkt toch wel de gelijk verschil tov de vorige sessie..al beviste ik nu natuurlijk wel een andere stek.
De weersomstandigheden hebben dus wel invloed, maar desondanks is het dus nog steeds mogelijk om barbeel aan de schubben te komen!!!
