Double click to edit
Datum bericht: 30-12-09
Weer gaat er een uur voorbij waarin weinig gebeurt. Weer hadden we een paar aanbeten snel achter elkaar en dan weer niets. “Mission accomplished”, roept Rik en zo is het wel. Het is niet gemakkelijk om aantallen te scoren in de winter, maar als het een beetje had meegezeten hadden we er zeker vier of vijf kunnen hebben….tja….das vissen…..
We besluiten nog een half uurtje door te vissen alvorens we inpakken. In mijn voordeel , zo blijkt, want niet veel later mag ik de tweede barbeel van de dag landen.
De ruimte is te beperkt om met twee stokken aan de slag te gaan. We starten de sessie zonder dat we ook maar iets hebben gevoerd. We willen eerst bezien of de barbeel niet gewoonweg aanwezig is op de stek. Het water is mooi van kleur. Het zonnetje dreigt zowaar achter de berg uit te komen en we hebben geen last van de wind. Het is twee graden boven nul, maar het voelt heerlijk. Het genieten is begonnen. Amper tien minuten onderweg of ik krijg de eerste tikken op mijn hengeltop. Ik sla een gat in de lucht. Das vreemd, de beet was uit het boekje. Rik krijgt alles mee en blijft geconcentreerd staan vissen. Balend monteer ik een nieuw stukje vlees en werp in. Mijn hengeltop staat nog geen meter van die van Rik vandaan en ik kan zijn hengeltop ook mooi in de gaten houden. We vissen uit het handje. Op gevoel. We staan nog geen vijf minuten of ik zie de hengel van Rik tot tweemaal toe vervaarlijk naar voren tikken. Ik kijk hem aan. Dat was weer beet. Hij reageert niet op de aanbeet, maar staat met een brede smile op zijn gezicht voor zich uit te staren. “ ik was te laat”, klinkt het droog. Geen vijf minuten later zie ik Rik aanslaan. Wat is dit? We zijn nog geen twintig minuten aan het vissen of de derde aanbeet dient zich aan. Deze hangt wel. En hoe! Zijn nieuwste aanwinst, de Shimano Antares BX Barbel Power laat zien waarom deze stok elke euro waard is die hij gekost heeft. Wat een hengel! Wat een afwerking! Maar wat een geweld hangt er aan deze net ontmaagde stok? De vis rost met een aantal runs een ferme hoeveelheid lijn van Rik’s molen. Onhoudbaar lijkt het even. De Barbeel zwemt eerst naar de overzijde van de rivier en doet dan wat alleen de echter Ardennerbakken doen, hij zwemt fors stroomopwaarts. We staan beiden te kicken op de stek. Ik leg de hele dril op film vast en overhandig Rik het schepnet. Even later ligt de eerste vis van de dag op de onthaakmat. Met respect en een lijf vol adrenaline kijken we beiden naar deze beauty. Een vetgemeste winterbarbeel van topklasse. Na meting blijkt de vis 62,5cm lang te zijn. Ja ja, en een half! We maken snel een paar platen en zetten de vis terug in zijn element. Herstellen is niet nodig. Met een korte spurt vertrekt onze trofee naar het diepe.
Om 8 uur hebben Rik en ik afgesproken. Ik weet dat ie op tijd is dus rond kwart voor 8 sta ik eigenlijk al zo goed als klaar op de oprit. Zijn spullen liggen snel in mijn auto. We beginnen routine te krijgen. Al wrijvend in mijn handen vertrekken we voor een nieuwe dag “Ardennenoffensief”.
We hebben mekaar onderweg veel te vertellen. Ik vertel hem over de Golden Masheer die ik tegenkwam op Internet. Wat een sportvis. Stiekem dagdroom ik in de auto over een reis naar de voet van het Himalaya gebergte om op een van de rivieren op jacht te gaan naar een van de ultieme sportvissen, the Golden Masheer. Ik tekende wel voor een weekje bivakkeren in de bush. Enfin……..
We hebben mekaar onderweg veel te vertellen. Ik vertel hem over de Golden Masheer die ik tegenkwam op Internet. Wat een sportvis. Stiekem dagdroom ik in de auto over een reis naar de voet van het Himalaya gebergte om op een van de rivieren op jacht te gaan naar een van de ultieme sportvissen, the Golden Masheer. Ik tekende wel voor een weekje bivakkeren in de bush. Enfin……..
“ weet je wel”, zegt Rik, “dat we vandaag officieel pas voor het eerst in de winter op barbeel gaan vissen””…. Ik kijk hem vragend aan. “ Jazeker, de winter is pas officieel op 21 december begonnen”. Ik had er niet bij stil gestaan. Dat gevoel had ik de afgelopen weken niet….we hebben al een behoorlijke portie winter voor de kiezen gekregen. Ik vertel Rik onderweg waar we heen gaan en welke mogelijkheden we hebben. Op deze rivierstrook kunnen we aan beide kanten gaan zitten. Ik weet echter maar van een zijde zeker dat we er ook mogen zitten. We kiezen voor de zekerheid. We hebben geen interesse om gezeur te krijgen met de Waalse politie. We gaan dus tussen de bomen vissen. De rivier kenmerkt zich hier door de overgang van een halve meter waterdiepte die over een lengte van 50 meter overgaat naar bijna twee meter diepte om vervolgens weer helemaal op te lopen naar een zogenaamde barrage. Nauwelijks 20 cm water staat hier nog. Daarachter is de rivier een kolkende ondiepe massa die vooral in de zomer veel kajakkers aantrekt. Wij richten ons op het gedeelte waarin de overgang zit van diep naar ondiep. We gaan op ongeveer een meter waterdiepte starten. Ik ben er zeker van dat menigeen nu op het diepste stuk zou starten, maar die is voorzien van een dikke modderbodem en daar houden onze vrienden niet zo van. We besluiten om tegen de overgelegen oever te vissen, althans op een meter of drie uit de kant. Gezien de moeilijke omstandigheden vissen we ieder met 1 hengel.
Dit moeten we even verwerken. Een bak koffie doet nu wonderen. Dan maar weer aan de slag. Na een half uur stil staan begint het denken in onze hoofden. Ik ga hardop denken en overleg. Ik vertel dat ik er zeker van ben dat de vissen zich verplaatsen. De vis zwemt volgens een bepaald patroon. Het is echt elke week hetzelfde. Een paar aanbeten achter elkaar en vervolgens wacht je makkelijk een uur to anderhalf uur. Na twee uur wachten is er echter nog steeds niets gebeurd. Ik wil ook een vis vangen, blanken vind ik zo vervelend. Ik stel voor om de strategie aan te passen. We gaan voeren. Rijkelijk schieten we beiden pellets, deegballetjes, smac en andere lekkernijen over de stek. Zelfs een blikje maïs wordt opengetrokken. Rik is van mening dat dit opvalt op de stek. Mee eens. Zo blijven we de stek onderhouden, maar er gebeurt niets. Helaas.
De hele ochtend zijn we al een koppel waterspreeuwen aan het observeren aan de overzijde in een boom. Ze fluiten alsof hun leven ervan af hangt. Deze zeldzame vogel heb ik in Nederland nog nooit gezien. Prachtvogeltjes met een witte borst. Ik hoop erop dat ze echt het water in gaan, maar dat gebeurt vandaag niet. Als laatste troef wordt een product ingezet dat ik van Rick, van RIX hengelsport te Lutten heb gekregen om uit te testen. Het product heet Liquid Yeast. Ik probeer het volgende uit. Ik stop een aantal 12 mm pellets in de vacuümpomp van Browning die ik op de site van RIX / Fishing4u heb gekocht. Ik voeg er een scheut liquid Yeast aan toe en een beetje water, net genoeg water om alle pellets onder water te hebben. Dit goedje wordt even goed geschud en dan trek ik de pellets in de bak met de pomp vacuüm. Je ziet dat de oplossing van water en flavour in de pellets wordt gezogen. De luchtbelletjes stijgen vanuit de pellets op. Ik laat de pellets een minuut of twee staan en laat dan lucht in de bak. Het water wordt afgeschud en de pellets zijn klaar voor gebruik. Dit ruikt wel erg goed. Hier gaan we nog succes mee boeken. Ik vraag me wel hardop af of het geschikt is voor de wintervisserij. We zullen het zo zien. Met de katapult schiet ik de behandelde pellets op de stek. We vissen nog een uurtje, maar er gebeurt niets meer.
Rond half een vraag ik Rik om zijn visie. Hij is van mening dat we nog moeten verkassen. Even naar een van de geijkte stekken om te zien of daar ook geen vis meer interesse heeft. We pakken in en rijden naar de tweede stek. Hier hebben we meer ruimte en we gaan dan ook met twee hengels vissen. De tweede Shimano Antares BX Barbel power staat op het punt ontmaagd te worden. Het zou wel cool zijn. Mijn hengels zijn beide ingewijd. Ik vis vandaag met een 11 voet Fox hengel en een 12 voet Shimano stok. We vissen verschillend van elkaar om te bezien waar ze zin in hebben. Rik vist met een vast lood montage en een 20 MM Pellet en een montage met schuiflood waar een blok surrogaatvlees aanhangt. Ik vis zelf met twee 12 MM Sonubaits O2 pellets en twee 11 mm Sonubaits hookpellets in een halibutsmaak.. omdat we ook de boterhammen eten, staan we gebroederlijk naast elkaar te ouwehoeren. Als ik naar mijn tas loop om Rik een nieuwe flavour te laten ruiken zie ik Rik op mijn Fox hengel afstormen. Hij slaat aan…..Hangen. …los. Beduusd kijken we mekaar aan. Die hadden we moeten hebben…..pppffffff. Geconcentreerd gaan we verder met vissen. Omdat ik het niet zo op vissen uit de steun heb en ik denk dat ik een aantal tikjes gezien heb op de hengeltop besluit ik toch maar de shimano hengel vast te gaan houden. Een kort venijnig tikje zet me op scherp. Er gebeurt niets. Ik haal de montage een een meter binnen. Ik voel het lood rollen. Dan voel ik een paar ferme tikken achter elkaar. Ik sla aan en voel dat het goed zit. Een lekkere spurt stroomafwaarts volgt. Rik legt de dril op film vast. Dat is leuk voor later. Wat krijg ik hier een kick van. Het is geen grote vis, maar wat ben ik er blij mee. 52 cm geeft de rolmaat aan. Ik vind het prima. Rik schiet een paar mooie foto’s en de vis gaat terug.
Terwijl Rik inpakt, werp ik snel nog een keer in. Weer krijg ik een paar tikken achter elkaar. Zeker weten beet. Ik sla mis………ik sla weer mis…….beredenerend komen we tot het volgende: Ik vis al jaren in de Ardennen. Ik vang eerlijk gezegd elke winter wel mijn visjes. Er is echter een maar! Andere jaren ving ik meer vissen. Pas sinds ik begonnen met het vissen met een hair vang ik minder vis IN DE WINTER!!! De kamikaze barbeel die het aas pakt en vertrekt, die maak ik ook mee en vang ik ook, maar voorheen maakten de subtiele aanbeten vaak het verschil in aantallen op een dag. Ik wist in het verleden echter vis te vangen op gevoel. Kleine subtiele tikken die als aanbeet vertaalt moeten worden. Dat soort vissen, daar ving ik er ook een aantal van. Sinds ik met een hair vis, mis ik veel meer aanbeten.
Ik vis met het aas direct achter de hair, ik pas de maat van de haak aan op het aas, sterker nog we verzinnen van alles. IK heb me voorgenomen om de volgende sessies weer terug te gaan naar mijn eerste vorm van aanbieden. Het aas op de haak. Ik ga terug naar mijn fameuze Gamakatsu L 2230 met het aas direct op de haak gemonteerd. Eens kijken wat er dan gebeurd. Ik heb namelijk sterk het gevoel dat de voorzichtig bijtende barbelen enkel de pellets van de grond pakken en niet de haak mee naar binnen zuigen zoals dat in de zomer veelvuldig gebeurd. Dat is mijn voorlopige conclusie.
Check mijn eerder geschreven versie van winterbarbeelvisserij eens:
Daarin omschrijf ik eigenlijk al waar ik nu langzaam op terugkom. Mijn eigen manier van vissen. Terwijl ik dit schrijf vraag ik me af waarom ik nu vis zoals ik nu vis……….
Léon Haenen
Check mijn eerder geschreven versie van winterbarbeelvisserij eens:
Daarin omschrijf ik eigenlijk al waar ik nu langzaam op terugkom. Mijn eigen manier van vissen. Terwijl ik dit schrijf vraag ik me af waarom ik nu vis zoals ik nu vis……….
Léon Haenen
