Double click to edit
Datum bericht: 20-01-10
Verschillen en overeenkomsten
Opgewonden ben ik eigenlijk elke keer wel als ik weet dat er een interessante visdag op stapel staat. Ik slaap dan slecht en kijk zo ongeveer elke nachtelijk uur wel eventjes op de wekker. Zo ook afgelopen zaterdag op zondag. Het verschil zat er nu in dat ik niet alleen met twee oude bekenden, inmiddels vrienden, ging vissen, maar ook met iemand die ik nog nooit in het echt had gesproken. Communicatie via de mail was het enige tot nu toe geweest. Ik was ontzettend nieuwsgierig naar de man. We gingen vandaag op pad met Frans Vogels. Toen ik Frans bij mij thuis voor het eerst de hand schudde, vielen mij drie zaken direct op. Hij mist een paar vingers, hij is kleiner dan in mijn gedachten en hij heeft een onvervalst Brabants accent. Heerlijk! Ik mag dat zeggen, want mijn accent is zo Limbo als maar wat… Klinkt stom, zal wel, maar toch waren dat de eerste zaken die me opvielen binnen 20 seconden. Rustig en bedeesd luistert hij naar mijn advies om met 1 auto te reizen en zonder blikken of blozen worden de spullen omgeladen in mijn auto. Ik kan jullie garanderen dat het volle bak was in de wagen. Onderweg gaat het enkel over barbeelvisserij. Na aankomst moesten we een flink stuk door een weiland lopen om aan het water te komen. Nadat we de kruistocht in de stromende regen te voet hadden doorstaan werden aan het water de plannen gesmeed. Ik kende de stek en vond dat de gasten de beste stek moesten krijgen.in dit geval was er echt sprake van “ een beste stek”. Plan 1 was om Frans vandaag te “ontmaagden”. Hij moest zijn eerste Ardennenbarbeel vangen…en dan ook nog onder barre omstandigheden. Rik en ik gingen elders vissen. De strook van nog geen 30 meter waar Frans en Nico zaten is normaliter in de winter favoriet.. Direct viel me op dat Frans een totaal andere benadering koos dan mij. Daar hou ik van. Niet het geijkte recept, maar zijn eigen ding. Hij monteerde een voerkorf met een onderlijn van bijna anderhalve meter. In de voerkorf stopte hij een lokaas dat bestond uit geweekte pellets die geflavoured waren. Dit geheel werd vrij vast in de korf gestopt. Aan de haak een kleine pellet, aan een hair. Ik startte, net als Rik, met een licht lood en het aas op de haak. Op de site van Frans, www.barbelen.nl kun je lezen hoe de visdag verliep qua vangsten. Leuk om die synergie te laten ontstaan tussen twee gespecialiseerde barbeelvisserij sites.. Daarover ga ik niet in herhaling. Dat is voor jullie als lezer niet interessant. Ik wil graag uitdiepen over andere zaken die me opvielen.
Opgewonden ben ik eigenlijk elke keer wel als ik weet dat er een interessante visdag op stapel staat. Ik slaap dan slecht en kijk zo ongeveer elke nachtelijk uur wel eventjes op de wekker. Zo ook afgelopen zaterdag op zondag. Het verschil zat er nu in dat ik niet alleen met twee oude bekenden, inmiddels vrienden, ging vissen, maar ook met iemand die ik nog nooit in het echt had gesproken. Communicatie via de mail was het enige tot nu toe geweest. Ik was ontzettend nieuwsgierig naar de man. We gingen vandaag op pad met Frans Vogels. Toen ik Frans bij mij thuis voor het eerst de hand schudde, vielen mij drie zaken direct op. Hij mist een paar vingers, hij is kleiner dan in mijn gedachten en hij heeft een onvervalst Brabants accent. Heerlijk! Ik mag dat zeggen, want mijn accent is zo Limbo als maar wat… Klinkt stom, zal wel, maar toch waren dat de eerste zaken die me opvielen binnen 20 seconden. Rustig en bedeesd luistert hij naar mijn advies om met 1 auto te reizen en zonder blikken of blozen worden de spullen omgeladen in mijn auto. Ik kan jullie garanderen dat het volle bak was in de wagen. Onderweg gaat het enkel over barbeelvisserij. Na aankomst moesten we een flink stuk door een weiland lopen om aan het water te komen. Nadat we de kruistocht in de stromende regen te voet hadden doorstaan werden aan het water de plannen gesmeed. Ik kende de stek en vond dat de gasten de beste stek moesten krijgen.in dit geval was er echt sprake van “ een beste stek”. Plan 1 was om Frans vandaag te “ontmaagden”. Hij moest zijn eerste Ardennenbarbeel vangen…en dan ook nog onder barre omstandigheden. Rik en ik gingen elders vissen. De strook van nog geen 30 meter waar Frans en Nico zaten is normaliter in de winter favoriet.. Direct viel me op dat Frans een totaal andere benadering koos dan mij. Daar hou ik van. Niet het geijkte recept, maar zijn eigen ding. Hij monteerde een voerkorf met een onderlijn van bijna anderhalve meter. In de voerkorf stopte hij een lokaas dat bestond uit geweekte pellets die geflavoured waren. Dit geheel werd vrij vast in de korf gestopt. Aan de haak een kleine pellet, aan een hair. Ik startte, net als Rik, met een licht lood en het aas op de haak. Op de site van Frans, www.barbelen.nl kun je lezen hoe de visdag verliep qua vangsten. Leuk om die synergie te laten ontstaan tussen twee gespecialiseerde barbeelvisserij sites.. Daarover ga ik niet in herhaling. Dat is voor jullie als lezer niet interessant. Ik wil graag uitdiepen over andere zaken die me opvielen.
Een onderlijn van bijna anderhalve meter. Prachtig, dat verschil in inzicht. Ik ben vergeten te vragen wat de beweegredenen waren om met zulke lange onderlijnen te vissen, maar bij moeilijke visserij zou ik er nooit voor gaan. Ik kies er niet voor omdat ik van mening ben dat de kans dat je de aanbeet niet ziet te groot is. Door een hele lange onderlijn, slikt een vis vaak ook te diep. Dat blijkt later ook, want de eerste vis die Frans vangt, heeft het aas dieper genomen. De vakkundigheid van Frans en het gereedschap van Nico zorgt er echter voor dat de vis probleemloos terug gezet kan worden. De “ontmaagding” was een feit. Voor mij was de dag goed. De fles kruidenbitter ( als beloning) van Frans vond gretig aftrek in de aanhoudende regen. Wellicht kan Frans onderaan het artikel reageren en zijn visie op het vissen met de lange onderlijnen aangeven. Frans gebruikte, net als Nico, de feedertip in een 5 ounce uitvoering. Ik vis steevast met de avontips. Rik ook. In ons gesprek gaat het hier even over. Hij adviseert me om het eens te proberen, zeker omdat de aanbeten zo voorzichtig zijn in de winter.. Wellicht zorgt de lichtere feedertip voor minder weerstand. Daar zou hij wel eens gelijk in kunnen hebben. Dat is zeker een advies dat ik in de praktijk ga uitproberen. Ik vis er eigenlijk nooit mee. Verschil in inzicht……weer iets geleerd.
Na de middag sta ik gebroederlijk naast Frans te vissen. We hebben een heerlijk gesprek dat niet alleen over vissen gaat. We hebben het over onze gezinnen, over onze kinderen, het werk en over ons zelf. Ik leer de man achter de gedreven barbeelvisser kennen. Het klikt perfect. Om de beurt vertellen we ons verhaal. Er komen uitnodigingen over en weer om andere stekken in de toekomst te gaan bevissen. Hij laat me zien hoe hij met Ade gevist heeft in Engeland. Dat soort haakjes worden in Nederland gebruikt om voorntjes te vangen. Ik geloof mijn ogen niet. Zijn halve tas wordt opengemaakt om mij bekende en onbekende dingen te laten zien. Enthousiast vertelt hij over “ zijn Waal””. Papier en pen komen er aan te pas om me duidelijk te maken waar je allemaal op moet letten tijdens het vissen op de Waal. Vol passie legt hij uit hoe de neringen werken. Hij maakt me helemaal gek over de Engelse visserij en droomt hardop over een weekje Engeland met een stel gelijkgestemden. Ik voel een bevestiging opkomen waarom Brabanders en Limburgers goed bij elkaar passen. Ik merk aan alles dat ik hier te maken heb met hetzelfde kaliber sportvisser als waar ik me zelf toe schaar. Overeenkomsten zat.
Omdat Nico en Frans op de tweede stek ieder een barbeel vangen, switch ik ook terug naar de pellet. Op de luncheonmeat heb ik nog geen tik gehad. Rik trouwens ook niet. De hair gaat er weer aan en ik monteer twee 11 mm pellets aan de hair. Niet veel later vang ik mijn barbeel. Geen grote, maar ik ben zo blij als een klein kind. Dan gebeurt er wat ik bijna altijd mee maak na een aanbeet. Bij de eerstvolgende inworp krijg ik weer een aanbeet. Nico ziet de aanbeet toevallig ook en kijkt toe hoe ik een gat in de lucht sla op een aanbeet die uit het boekje is…….mis…..pellet op de hair…….ik denk direct weer terug aan mijn eigen theorie…….even later wederom een tik die tot niets leidt…hier kon ik niet op aanslaan.
Frans is van mening dat het wel eens zou kunnen komen omdat ik met twee pellets aan een hair vis. Hij vist, net als Nico, met 1 pellet. Het zou kunnen. Ik vis met twee pellets omdat er dan meer smaak- en geurstoffen vrijkomen in het toch al zo koude water. Er moeten stoffen vrijkomen, want anders kan een barbeel zo’n klein korreltje niet vinden op die immense rivierbodem, dat maakt mij niemand wijs.
Frans is van mening dat het wel eens zou kunnen komen omdat ik met twee pellets aan een hair vis. Hij vist, net als Nico, met 1 pellet. Het zou kunnen. Ik vis met twee pellets omdat er dan meer smaak- en geurstoffen vrijkomen in het toch al zo koude water. Er moeten stoffen vrijkomen, want anders kan een barbeel zo’n klein korreltje niet vinden op die immense rivierbodem, dat maakt mij niemand wijs.
Ik heb gezien hoe we allemaal bezig zijn met het zoeken naar nieuwe vangaasjes. Rik legt Frans uit hoe hij zijn luncheonmeat flavourt. Hij heeft een aantal verschillende smaakjes bij zich. Een zeer spicy uitvoering die ik al eerder gezien en geroken had, maar ook een aas dat voorzien is van lever en crab reuk. Je moet ervan houden………Rik ziet het helemaal zitten. Frans opent een doosje met behandelde pellets. Ze ruiken enorm. De pellets liggen in een olie-achtige omgeving. Er is in elk geval knoflook aan te pas gekomen. Hij laat zijn geweekte pellets zien. Hier is echt over nagedacht. Allerlei soorten pellets , gecrushte pellets en dat alles gemarineerd in een flavour. Een reuk die hij van zijn vrouw niet meer in huis mag halen, want de hele toko stinkt ernaar. Hij moet dit achter het huis in het hok voorbereiden…..dan weet je wel hoe laat het is. Ik vind het geweldig ruiken. Het werkt ook, want per slot van rekening vangt Frans er die dag twee. Om drie uur kappen we ermee. Ik neem de mannen mee naar een andere stek die we even bezichtigen. We besluiten om er zondag te gaan vissen. Dan gaat Marcel Pomp ook mee. Mijn aanpak zal die dag qua aanvang niet verschillen. Ik blijf voorlopig bij mijn eigen aanpak. Er zullen echter een aantal zaken meereizen naar de Ardennen. Feedertips en geweekte pellets om in de voerkorf te stoppen.
Jos heeft de stoute schoenen aangetrokken en is afgelopen week met Walter afgereisd naar de Ardennen. Hij wist er in een sessie drie te vangen met smac.
Aan iedereen, houd er rekening mee dat je na zonsondergang in de Ardennen niet mag vissen op barbeel. Je mag enkel op paling vissen. Ik weet dat het ongeloofwaardig klinkt, maar het is ons afgelopen zondag tijdens een controle door de waalse politie bevestigd.
Leon Haenen
Aan iedereen, houd er rekening mee dat je na zonsondergang in de Ardennen niet mag vissen op barbeel. Je mag enkel op paling vissen. Ik weet dat het ongeloofwaardig klinkt, maar het is ons afgelopen zondag tijdens een controle door de waalse politie bevestigd.
Leon Haenen
