Double click to edit
Na gelezen te hebben dat er toch veel mensen met de hair methode visten heb ik dit ook geprobeerd. Nadat de eerste vis zichzelf netjes haakte omdat hij op mijn top stuiterde had ik daarna drie missers op hele mooie aanbeten. Daar ging mijn vertrouwen in het blokje kaas aan dat draadje. Helemaal toen ik daarna een andere haak monteerde met de kaas erop en geen enkele misser meer had die dag. Wellicht is het maar verbeelding maar ik wil graag altijd de kans hebben om zelf de vis te haken ook als hij alleen maar even aan het aas zuigt of misschien er wel mee speelt.
Voor ik verder ga is het misschien wel zo netjes om mezelf even kort voor te stellen, mijn naam is Leo Scholten, getrouwd, heb 2 jongens van 7 jaar en ben geboren en getogen in het altijd gezellige stadje Huissen. Voor wat betreft het sportvissen was ik behoorlijk genetisch belast, te weten dat mijn opa behoorde tot de laatste beroepszalmvissers op dit stuk rivier. Vanaf mijn zesde levensjaar was ik bijna dagelijks met hem aan de waterkant te vinden. Na zijn dood in 1980 heb ik zelfs nog tot medio jaren 90 het visrecht van zijn laatste water in Huissen geëxploiteerd. De dijkverzwaring maakte echter destijds een einde aan het bestaan van dit mooie viswater. Na een nagenoeg hengelsportloze periode van ongeveer 13 jaar, ( 95 t/m 2000 bouw van een huis en daarna de handen vol aan een tweeling) ben ik me de afgelopen zomer weer gaan interesseren voor mijn oude hobby. Vroeger was ik altijd al een moderne visser en viste ik veel met de winkle picker en de matchhengel. Hier lag nog steeds mijn interesse en zo kwam ik op het internet al gauw te lezen over de intreding van het vissen op de Barbus-Barbus in onze rivieren.
Even kort over het ontstaan van dit mooie stukje viswater. Toen de Fransen in 1701 het gebied rond Nijmegen weer dreigden binnen te vallen, werden er daadwerkelijk maatregelen genomen. De Franse koning Lodewijk XIV kon namelijk vrij simpel met zijn troepen de ondiepe Neder-Rijn bij Lobith oversteken. De rivier was destijds tot het plaatsje Angeren op meerdere plaatsen doorwaadbaar. Eén van die maatregelen was de aanleg van een verdedigingswal met gracht (retranchement) tussen de Waal bij Pannerden en de Neder-Rijn bij Angeren. De gracht van dit verdedigingswerk was het begin van wat enkele jaren later het Pannerdensch Kanaal zou worden. Op 14 november 1707 werd het kanaal officieel in gebruik genomen. Met de realisatie van het Pannerdensch Kanaal werd de cruciale watertoevoer naar de Neder-Rijn bij Angeren en de IJssel-afsplitsing bij Huissen veilig gesteld. Het kanaal behield zijn sleutelpositie voor de landsverdediging nog tot en met de Koude Oorlog.
Vanwege de grote afstand die dan overbrugd moet worden naar de hoofdstroom of de eerste nering komt er erg veel druk op de lijn en montage. Deze wordt veroorzaakt door de zijwaartse stromingen die erg variëren vooral bij het passeren van vrachtschepen. De sterkte van de stroming is te vergelijken met die op de Waal en de bodem bestaat op de meeste plaatsen uit zand en grind zeker op de plaatsen waar een mooie stroming staat. Ik heb dan ook nagenoeg nog geen problemen met vuil aan mijn montage gehad.
Ik was er voor mezelf al vrij snel uit dat mijn plaats om de Barbeel te belagen zich bevind op de kop van de krib. Dit om de meest eenvoudige reden dat ik de hoofdstroom en de ernaast gelegen 1e nering met de top van mijn feeder-hengel kan bereiken. Dit gegeven was dan ook voor mij de belangrijkste reden om op deze wijze op Barbeel te gaan vissen. Ik was nooit een fan van vissen met zware stukken lood zoals aan de kust. Zo wilde ik er ook nu niet aan. Ik vis met een zelfgemaakte montage van powergum voorzien van een schuivende wartel met spelt waarmee ik snel kan variëren van 10 tot 70 gram wartellood. De onderlijn van 18/00 varieert van 50 cm tot een meter op de momenten dat ik bij weinig aanbeten wat beweeglijker mijn aas wil aanbieden. Ik vis dan ook niet met mijn hengels in een zeevissteun recht omhoog maar gewoon als een soort winkle picker opstelling omdat de lijn vanaf de top geen of nagenoeg geen last heeft van de sterke stroming. Op deze wijze kun je met de stroom mee in de 1e nering met 20 gr wartellood zeer gevoelig vissen. Aan mijn tweede hengel gaat dan naar behoefte en omstandigheid iets meer. Het zwaarste wat ik heb is een wartellood van 70 gram, hiermee werp ik mijn montage stroomafwaarts in de volle stroom waarna ik hem langzaam weer in de richting van de 1e nering terug laat rollen.
Na installatie op de kop van een mooie krib kon ik mijn eerste hengel met een stukje oude kaas mooi op een afstand van 40 meter in de stroom leggen. Dit was het begin van een mooie dag, nog voor ik mijn tweede hengel had opgetuigd zag ik vanuit mijn ooghoek een mooie tik op de 4oz top van mijn Shimano 16ft multi range feeder. Ik kon nog net op tijd de onderlijn van de tweede hengel naast me neer leggen om vervolgens de haak te zetten na een volgende mooie aanbeet. De hengel van boven tot onder gekromd, de eerste Barbeel van ongeveer een halve meter was een feit. Ook de 2e Barbeel diende zich op dezelfde wijze aan en ik vroeg me af of ik de 2e hengel wel op moest tuigen. Uiteindelijk kreeg ik toch de gelegenheid om de 2e hengel ook met een mooi blokje oude kaas in de 1e nering te leggen waarna de ene na de andere Barbeel zich aandiende met de ene aanbeet nog mooier dan de andere.
Op een mooie zondag maar eens mijn hengelspullen op de zolder onder het stof vandaan gehaald en ik moest helaas constateren dat alleen de 15ft B&W carbon matchhengel en 2 ABU molentjes nog een beetje mee konden in deze moderne tijd. Er was veel veranderd gedurende de laatste 15 jaar en ik heb een ware cultuurschok te verwerken gehad bij mijn allereerste bezoek aan een grote hengelsportzaak. Door veel te lezen ( vooral op deze site ) en veel hengelsportzaken in en uit te lopen heb ik zo snel mogelijk mijn achterstallige kennis weggewist en had ik, mede dankzij “Marktplaats” ook mijn materiaal weer een beetje op orde.
De beloning voor al deze studie en geëxperimenteer diende zich al sneller aan dan dat ik verwacht had.
De beloning voor al deze studie en geëxperimenteer diende zich al sneller aan dan dat ik verwacht had.
Zo ving ik deze zondag tussen half elf en vier uur, 9 mooie Barbelen met een grootste van ongeveer 65 cm. Buiten deze 9 zijn er ook nog 2 met mijn haak vandoor gegaan omdat ik in mijn enthousiasme verzuimde om de waarschijnlijk beschadigde onderlijn na een paar gevangen Barbelen te vervangen. De laatste van deze twee was ongetwijfeld de grootste van de dag geweest, ik verloor hem na de langste dril van die dag zonder hem gezien te hebben op ongeveer 10 meter van de krib. Deze zit dus nog voor me in het vat, zal ik maar zeggen. Al met al een geweldige dag met een ervaring om nooit te vergeten.
Ik hoop dat ik met dit schrijven het vissen op de Barbeel in de Neder-Rijn op een positieve manier onder de aandacht heb kunnen brengen. Ik hoop tevens dan ook in de toekomst meer “Barbelenjagers” op de krib in dit gebied aan te treffen.
Ik hoop dat ik met dit schrijven het vissen op de Barbeel in de Neder-Rijn op een positieve manier onder de aandacht heb kunnen brengen. Ik hoop tevens dan ook in de toekomst meer “Barbelenjagers” op de krib in dit gebied aan te treffen.
Leo Scholten.
Door: Leo Scholten
Het stukje rivier waar we over praten begint dus bij de Waal ter hoogte van Pannerden en eindigt ongeveer 6 kilometer stroomafwaarts in Huissen ter hoogte van de aftakking naar de IJssel. De stroom is gemiddeld 135 meter breed en de kribben hebben een dusdanig formaat dat het vissen tussen de kribben op de Barbeel niet makkelijk is.
