www.barbeel.com

Na het lezen van een aantal artikelen over de barbeelvangsten besloot ik eind vorig jaar eens een poging te wagen.
Het moest de IJssel worden, op een of ander manier trok mij dat meer aan dan de Waal.
Na bestudering van de loop van de rivier met behulp van Google Earth besloot ik mijn geluk te beproeven in de buurt van Olst.
Op een mooie zaterdagmorgen moest het gaan gebeuren, vroeg uit de veren want de IJssel is toch een uurtje rijden vanaf Almere.
Bij Olst besloot ik een eindje stroomafwaarts te rijden om te zien of er al activiteiten van medevissers te bespeuren was.
Na een aantal kilometers te hebben gereden zag ik in de verte op een krib een eenzame visser zitten.
Later bleek dit Rinko te zijn.
Affijn, er waren nog genoeg kribben over, dus hier moest het gebeuren.
Nou was het de allereerste keer dat deze kanalenvisser aan een stromende rivier stond en bleek het materiaal dat ik bij me had geheel ongeschikt, behalve dan de kaas. Nadat ik Rinko nog wat tips had ontfutseld aanvaarde ik de terugreis naar Almere.

Het was na de eerste keer dus duidelijk dat er iets moest gebeuren aan de materiaalkant.
Na op diverse internetsites te hebben rondgeneusd werd een Shimano Antares heavy feeder aangeschaft met een tripod van Preston.
Uiteraard aangevuld met de nodige korven, haken, etc.
Op mijn baitrunner werd geschikt kabelwerk opgespoeld.
Ik was klaar voor een tweede poging.
Over die poging kan ik kort zijn, 0 vissen. Na de tweede poging begon het water te stijgen, het werd dus moeilijk voor een leek om een geschikt stekkie te vinden.
Na nog 2 maal voor niets te zijn geweest (wel genoten, want wat is die IJssel mooi) besloot ik om meer veldwerk te gaan verrichten.

In april bezocht ik 2 witviswedstrijden aan de IJssel om eens een praatje met de lokale vissers te maken.
Hier kwam leuke informatie uit, met als resultaat dat ik vorige week zondag mijn eerste barbeel mocht landen.
Welliswaar geen IJsselmonster, maar ik was blij met 45 cm barbeel.
Mijn doel was bereikt, een barbeel vangen.
Tja, dat smaakte dus naar meer en er moest een nieuw doelstelling worden bepaald.
Mijn volgende barbeel moest toch wel richting 60 cm. Om de kansen te vergroten schafte ik de afgelopen week nog een Shimano heavy feeder aan.

Vanochtend al vroeg vertrokken naar de stek waar het moest gebeuren.
Rond half zeven lagen de voerkorven te water.
Nadat ik al een keer misgeslagen had was het om 8 uur raak. Na een enerverende dril lag mijn tweede barbeel ooit op de onthakingsmat. Een prachtig exemplaar van 77 cm en 4.6 kg.
Helaas zijn de foto's niet denderend maar ik wilde de barbeel niet te lang op het droge laten.
Ik ving een kwartietje later nog een barbeel(tje) van ca 35 cm en toen was de koek op.